Inkopen gedaan voor de nieuwe school!

Zaterdag hebben we een heleboel inkopen gedaan voor de nieuwe school. Van te voren heb ik met mijn vader geprobeerd om een berekening te maken van hoeveel geld we nodig zouden moeten hebben. Dat is wel moeilijk in te schatten, maar ik wou niet met te weinig geld bij een kassa komen te staan.
s`Ochtends vroeg zijn we vertrokken richting de bank......
Vorig jaar had ik het probleem dat ik veel geld moest pinnen voor de sloppenwijken, maar bij de bank kon ik maar RS 4000 per keer opnemen. Dat is ongeveer 61 euro. Eerst hobbelde ik van bank naar bank om overal datzelfde bedrag op te nemen, tot ik bij de Corporation Bank kwam. Terwijl ik ook daar de bekende RS 4000 opnam vroeg de computer of ik nog een transactie wou doen. Dat wou ik wel . Dus daar kon ik keer na keer dat bedrag pinnen. De rij achter me werd steeds langer dus tussendoor liep ik even een rondje en sloot weer achter aan. Zo heb ik toch het bedrag bij elkaar gekregen voor de sloppenwijken. Na die ervaring van vorig jaar wist ik dus dat het lastig kon worden om veel geld op te nemen. Je staat wel een half uur tot drie kwartier achter elkaar geld op te nemen, dus val je enorm op. De kans dat je dan berooft wordt, is op zo een moment ook een stuk groter.
..... dus wij vertrokken (extra vroeg) naar de bank.
Bij de bank aangekomen bleek dat juist die pinautomaat buiten gebruik was. De man verwees ons vriendelijk naar een tegenover gelegen bank. Zoals bekend kon ik daar niet genoeg opnemen, dus zijn we op zoek gegaan naar een andere vestiging van de Corporation Bank. Via via zijn we bij een tweede vestiging terechtgekomen, niet ver daarvandaan. Hier hebben we maximaal RS 32.000 kunnen opnemen; ongeveer 490 euro. Dit heb ik gepind van twee verschillende passen. Nu maar hopen dat we genoeg zouden hebben zodat we alle benodigdheden in één keer konden kopen.

Hierna zijn we met Gretta, Naga Raj en Cena naar de winkels gelopen. Het was een gebied met allemaal kleine en goedkope winkeltjes. Je merkte dat mensen niet gewend waren dat hier blanken rondliepen. We werden veel aangesproken en bekeken. Dit gebied van Bangalore was in een armoedige wijk. Dat kon je goed merken aan de smerige straten en de koeien die tussen het winkelend publiek liepen. In het grote centrum maak je dat niet mee. 



Eerst gingen we naar een winkel voor schoolspullen. Hier kochten we van alles, je kan zo gek niet bedenken. Schoolborden, lijm, stiften, perforator, 300 potloden, 900 schriften, scharen, puntenslijpers, een aanwezigheidsregister, papier, pennen, elastiekjes, echt van alles. De hele balie lag vol met onze spullen. De winkel had niet genoeg schriften in huis, dus werden de overige schriften op een brommertje gebracht. Geweldig land dit!!
De spullen lieten we bij de winkel staan. Zo zijn we door de straatjes gelopen, tussen de koeien door, springend over de koeienpoep, naar het volgende winkeltje.
De hele dag zijn we bezig geweest om alles te kopen. In een winkel hebben we metalen borden en mokken gekocht. Ze kopen expres deze borden omdat die minder snel kapot gaan. Deze gaan levenslang mee. Weer in een andere winkel kochten we allemaal plastic artikelen. Tonnen voor water, prullenbakken, schenkkannen, krukjes etc. En in weer een andere winkel deurmatten, theedoeken en matten waar de kinderen op zitten. Na de hele dag gesjouwd te hebben van winkel naar winkel begon het al aardig donker te worden. We hebben toen een soort van bestelbusje gehuurd, waarmee we alle spullen hebben vervoerd. Het paste er net allemaal in. Onderweg zat ik met Cena achterin het busje, bovenop de spullen. Dit deden we om te voorkomen dat er spullen gejat werden op de drukke kruispunten.

Vandaag wordt de school geopend!!! Echt geweldig!
We hebben een nabijgelegen school ook uitgenodigd om het met ons mee te vieren. In totaal verwachten we zo`n 130 kinderen. Om er een Nederlands tintje aan te geven hebben we voor alle kinderen een zakje Lays chips gekocht. In een supermarkt vroegen we om een doos. Daar deden we alle zakjes in. Alleen met 60 zakjes was de doos vol, en in de rikshaw is geen ruimte voor 2 dozen. Toen had mijn vader een brilliant idee. We hebben alle zakjes lekgeprikt en alle gas eruit laten lopen. Toen paste het wel. Al het personeel van de winkel kwam even kijken of alles wel goed ging of hielpen mee. Dit hadden ze natuurlijk nog nooit mee gemaakt! Daarna zijn we op de Indische manier naar huis gelopen .