India, here I am!

Donderdagochtend ben ik in India aangekomen. Het is echt gaaf om hier te zijn en iedereen weer te zien! Al zes maanden zijn we bezig met de voorbereidingen en nu eindelijk gaat het avontuur beginnen!!
De reis is erg goed gegaan. Op Schiphol ontmoette ik een mevrouw uit Eindhoven. We zaten naast elkaar in het vliegtuig richting Londen. Ze was onderweg naar Bangladesh om haar moeder te bezoeken. Het ging al een tijdje niet zo goed met haar, en momenteel lag ze op de intensive care in het ziekenhuis. Ik probeerde me voor te stellen hoe het voor de vrouw moest zijn om hals over kop naar Bangladesh te vertrekken en absoluut niet te weten wat voor situatie je daar aantreft. Het raakte me..
Nadat we op Londen nog even wat hadden gedronken, scheidden onze wegen en kwam ik in de zoveelste rij terecht naar het tweede vliegtuig. Op zoek naar mijn stoel, voelde ik me al veel meer `thuis`. Allemaal Indische mensen met sari`s
Ik viel niet meer zo op met mijn Indische outfit, haha.
De stoel waar ik de komende 11 uur in zou blijven zitten was aan een gangpad. Wel fijn dat je dan niet steeds langs allemaal mensen hoeft als je wat wil pakken of even naar de wc moet. Ik plofte neer naast een blank meisje die al lag te slapen en installeerde alle spulletjes die ik nodig dacht te hebben.
Veel mensen keken me aan: een blanke met een origineel Indische outfit! Dat vinden ze altijd prachtig. Veel mensen die dan even naar me glimlachen of een opmerking maken. Leuk!

Toen het meisje naast me wakker was geworden vroeg ik haar wat ze ging doen in Bangalore. Ze vertelde dat ze vanuit Bangalore door zou reizen naar Chennai. Daar zou ze verschillende projecten bezoeken en waar nodig een beetje helpen. In totaal zou ze net als ik twee maanden in India blijven. Na wat kletsen bleek dat zij uit Tennessee kwam, dezelfde staat als de meiden die ik vorig jaar in India ontmoet heb. Ik vertelde over de meiden en the Brian College waar ze op school zaten. Tot mijn grote verbazing zat het meisje naast me op dezelfde school, en kende ze alle meiden waar ik het over had!!
Ze vroeg me wat ik daar ging doen en ik vertelde over de sloppenwijken en de nieuwe school. Daarop vroeg ze me of ik het Yuvalok Foundation kende. Ook zij gingen met z`n drieen naar deze school, en Shobha kwam hun ophalen.
Dit was iets teveel informatie voor me. In een enorm vliegtuig zat ik uitgerekend naast drie meisjes die mijn vriendinnen uit Amerika kennen, en ook nog naar dezelfde school zouden gaan als ik! Wat bijzonder!!

Sinds twee weken is de nieuwe luchthaven van Bangalore open. We kwamen terecht in een prachtige hal. Alles was heel goed aangegeven, echt een vooruitgang vergeleken met de oude luchthaven. Zoals u op de foto`s kan zien zijn de eerste twee foto`s van de nieuwe luchthaven. De onderste foto (heb ik niet zelf gemaakt maar) geeft een goed beeld van wat voor zooitje het daar altijd was.

Op Bangalore stonden Sam en Shobha ons op te wachten, en met z`n allen liepen we naar de grote schoolbus die al klaar stond. Na een uurtje rijden kwamen we aan op de school. *Vorig jaar hebben we een klein hondje gered uit het vuilnis. Ze was ondervoed en had daar weinig kans tot overleven. Met mijn vriendinnen heb ik gezorgd voor het beestje. Ik noemde haar Cutie.* De honden stonden al te wachten toen we aankwamen en nu was ik benieuwd of Cutie me nog herkende dus zei niks tegen haar. Iedereen stapte uit de bus, ik als laatste. Ik zag haar snuffelen aan iedereen die voorbij kwam en bij mij aangekomen begon ze keihard te janken en te kwispelen. Ze sprong tegen me aan en likte mijn armen. Blijkbaar had ze me gemist ! Ze is wel groot geworden in die tijd!

Jimmy stond ook al op ons te wachten en wees me de grootste kamer van hun huis aan. Dat zou de komende twee maanden mijn plekje worden. Een kamer met drie bedden en twee grote kasten. Komt goed uit voor als pap komt volgende week!
De chauffeur bracht mijn bagage naar binnen en ondertussen zat ik met Jimmy op de bank te kletsen. Het was fijn hem weer te zien!
Niet lang daarna ben ik eerst maar eens wat gaan slapen. Meteen wordt je weer geconfronteerd met hoe het in India ookal weer allemaal ging.

Bijv tanden poetsen mag niet met het troebele water wat hier uit de kraan komt, dus eerst een flesje zoeken en vullen met schoon water, en als je naar de wc gaat moet je er even om denken dat je wc-papier meeneemt. Ik bedacht me daar, dat dat nog in mijn koffer zat . En donderdag toen de stroom weer eens uitgevallen was moest ik op de tast op zoek naar kaarsen. Geweldig! Dat het dagelijkse leven zo anders kan zijn!