Bedankt! Ook u bent een stukje in deze enorme legpuzzel!

Donderdag was de opening van de nieuwe school. Daarna ben ik met mijn vader, Seena, Naga Raj en Gretta naar de sloppenwijk gereden waar de kinderen wonen.
Als blanke is het heel lastig om in de sloppenwijken te komen. Je komt zo dichtbij de armoede, het verschil tussen jou en de mensen is zo groot, dat je vaak niet geaccepteerd wordt. Het kan zelfs een gevaarlijke situatie worden als je er wel heen gaat. In dit geval is het ietsje anders omdat de mensen weten dat ik de school geopend heb. Velen herkenden me nog van vorig jaar. Daarbij komt ook dat we Indiërs bij ons hadden waardoor het een vertrouwelijk gevoel schept voor de bewoners. Ondanks alles moet je toch op je hoede zijn en goed opletten wat er om je heen gebeurt.
Ik ben dankbaar dat ik mijn vader de wijk heb kunnen laten zien. Het zijn de mensen waar je, door middel van de school, een klein beetje zorg voor kan dragen. In de wijk ontmoetten we Dropathi, een meisje van 11 jaar oud. Zij heeft altijd gewerkt in de bouw en gaat vanaf donderdag naar de nieuwe school. Op het moment dat we haar spraken was ze bezig om haar tent te repareren. Omdat het regenseizoen eraan komt is ze alvast alle gaten tussen de bladeren aan het dicht metselen.

Ze vertelde me dat haar ouders een paar maanden geleden weg zijn gegaan. Ze weet niet precies waarheen, maar waarschijnlijk om te werken en wat geld te verdienen. Ze hebben haar en haar broer achtergelaten in de sloppenwijk.
Dropathi werkte voorheen in de bouw als constructie medewerker. Haar werk bestond vooral uit het metselen van muren. Hiermee verdiende ze ongeveer RS 80 per dag. Omgerekend is dat voor een dag van acht uur, € 1,23. Ze is erg blij om naar school te kunnen.

Op dit moment wil ik graag iedereen bedanken voor zijn/haar hulp.

Hierbij moet ik denken aan sponsors, mijn gebedsteam, mijn ouders en familie, Jasper die mijn site en brieven altijd maakt, mensen die spullen hebben gegeven voor de rommelmarkt op 30 april of hebben geholpen met de verkoop, de FlevoPost die altijd stukjes van mijn projecten plaatst, anderen die de updates lezen, en/of een e-mailtje sturen... Een ieder van jullie is wel een klein stukje in deze enorme legpuzzel. Zonder jullie was deze school er niet geweest, en was er nog geen uitzicht op een betere toekomst van al deze kinderen.

Hierbij wil ik nog iets bijzonders met jullie delen. Want afgelopen vrijdag ontvingen we hier de dagelijkse krant van Bangalore. Mijn vader bladerde gewoon even door de krant heen en stuitte op de volgende advertentie:

Het gaat over een ‘Wereld Dag Tegen Kinderarbeid’ . Die dag is in het leven geroepen om mensen attent te maken op kinderarbeid en te bedenken dat we ons moeten inzetten om alle kinderen naar school te krijgen. Vooral in Bangalore is het kinderarbeid-cijfer heel erg hoog, omdat het zo een grote stad is met enorm veel armoede. Ongeveer 30% van de 11.000.000 inwoners van Bangalore woont in sloppenwijken. Deze dag viel precies op de dag dat mijn school geopend is (zonder dat we het wisten of eraan gedacht hadden)! En de reden dat deze school nu bestaat is om deze kinderen uit de arbeid te halen en naar school te laten gaan. Om ze via deze weg een betere toekomst te geven voor henzelf, hun familie en hun toekomstige gezinsleven.
Het raakte me echt om te weten dat deze twee dingen precies op dezelfde dag vielen. Er gebeuren hier hele bijzondere dingen!