Sloppenwijken

Vorige week vrijdag heb ik voor het eerst een kijkje mogen nemen in een paar sloppenwijken. In totaal heb ik er 3 bezocht.
Jimmy zit in de organisatie van het Yuvalok Foundation, de school waar ik dit half jaar werk. Zijn vrouw, Gretta, heeft een eigen project. Zij heeft in de afgelopen 3 jaar met veel moeite, deze schooltjes opgezet. Dit zijn de foto`s van de eerste sloppenwijk. Daar ben ik met een lerares van het schooltje, tussen de hutjes doorgelopen. Al springend over de open riooltjes, liepen we van hut naar hut. Her en der zag je wat kinderen uit hun tent kruipen om te zien wie er voorbij kwamen. Ineens hoorde ik een heel raar geluid uit een van de tenten komen en ik vroeg de vrouw wat dat was. Ze legde me uit dat er iemand djapatti`s aan het maken was. Dat zijn een soort van pannenkoekjes die ze hier vaak bij het ontbijt of avondeten eten. Ze zei me dat ik wel even in die tent mocht kijken.. Op handen en voeten kroop ik het tentje binnen. Van een paar houtblokjes was een vuurtje gemaakt. Daar stond een soort van metalen plaat op, waarop een pannenkoekje lag te pruttelen. Binnen stonden verder een paar pannen, en er lag een t-shirt waar een klein kindje op zat. Zodra ik binnen was begon het kind gelijk te huilen, vast nog nooit eerder een blanke gezien. Ik denk dat het meisje 2 jaar oud was. Verder stond er echt helemaal niks binnen. Die mensen waren in en in arm... We liepen verder waar ik nog wat foto`s heb gemaakt van wat kinderen. Daarna gingen we in het schooltje van Gretta kijken. De 2 lokaaltjes waren gemaakt in een soort van garage-boxen. Er werden liedjes voor me gezongen en een jochie gaf me een roos. Echt lief. Daarna gingen we door naar de tweede school.

We gingen daar met een riksja naartoe. De reis duurde ongeveer een uur. Onderweg vroeg ze me wat ik van de eerste school vond, en hoe ik me voelde bij het zien van de sloppenwijken. Ze legde uit dat dit schooltje de eerste was die ze opgericht heeft, 2,5 jaar geleden. Toen vertelde ze mij haar verhaal:
" Ik werkte al jaren in sloppenwijken. ( Ze werkt ook in andere sloppenwijken waar ze huisjes bouwen die in plaats komen van de sloppen. Dit doet ze 3 dagen per week om haar eigen schooltjes te kunnen financieren.)
Een man uit haar wijk kreeg op een dag ruzie met iemand anders. Zij raakten aan het vechten waarbij de ene man de andere vermoordde. De man kwam in de gevangenis terecht, waarbij hij zijn gezin in de sloppen moest achterlaten. Hij had een vrouw en 3 kleine kinderen. Op dat moment viel hun inkomen weg. De vrouw wist zich geen raad en heeft de kinderen in hun hut achtergelaten, om zelf op zoek te gaan naar bruikbaar afval. Dat deed ze al een paar weken. De kinderen zaten elke dag uitgehongerd te wachten.
Gretta was daar aan het werk, en liep nietsvermoedend langs hun hut. Tot ze de uitgehongerde kinderen bij hun huisje zag zitten, waarvan het jongste kind melk dronk aan een tepel van een straathond... Haar hart brak.

Ze pakte de kinderen op, ging naar de winkel en haalde eten voor ze. Terwijl ze daar alleen met de 3 kinderen zat, vroeg ze God waarom er zoveel armoede was. Waarom er zoveel kinderen niets te eten hadden, en waarom er zo weinig hulp kwam.. Op dat moment legde God Zijn antwoord in haar hart. "Gretta, daarvoor heb Ik jou gemaakt....."
Inmiddels zat ze huilend naast me in de riksja en vervolgde ze haar verhaal.
" Vanaf toen ben ik meteen met voorbereidingen begonnen, ben ik halve weken gaan werken, en met een half jaar hebben we het eerste schooltje geopend. Het laatste schooltje is pas een half jaar geleden open gegaan."

Dit zijn de foto`s van het tweede schooltje. Toen ik het kleine lokaaltje binnen liep, lag dat meisje (met dat groen-rode jurkje) ergens in een hoek, op de betonnen vloer te slapen.
De kinderen waren super enthousiast. Aan de overkant van de weg was een kleine sloppenwijk die er ongeveer hetzelfde uitzag als de eerste. De kinderen wonen allemaal daar.

Nadat we door de hele school waren uitgezwaaid, gingen we door naar de derde en laatste sloppenwijk. Hier stonden een paar jaar geleden ook allemaal van die rieten hutjes met plastic bekleed. Maar 2 jaar geleden was er een grote brand uitgebroken waarbij alles plat gebrand is. Met veel moeite hebben Gretta en haar collega (Naga Raj) een vergoeding weten te krijgen van de overheid. Ze kregen per gezin ongeveer €30 om er weer wat voor in de plaats te zetten. Van dat geld hebben ze deze betonnen `huisjes` ervoor terug gezet. Het ziet er een stuk beter uit als de andere 2 wijken waar ik al over verteld heb. Maar het is nog steeds heel klein, armoedig en vooral heel onhygienisch.

We kwamen daar aan vlak voor de lunch. Alle 3 de scholen krijgen eten via de nieuwe bus van het Yuvalok Foundation. De metalen borden werden allemaal op een lange rij gezet en alle kinderen zochten een plekje om de borden heen. Zo had je dus steeds 2 á 3 kinderen bij een bord zitten, want er waren niet genoeg voor alle kinderen. Eerst moest iedereen zijn handen wassen en daarna werd er gebeden. Overal zag je dat grotere kinderen op de kleintjes letten, ik had het idee dat dat steeds broertjes en zusjes van elkaar waren. De kleintjes werden door de grotere gevoerd. Deze hele dag was van begin tot eind indrukwekkend...

Wie dit project in het bijzonder wilt steunen, kan een bedrag overmaken ovv "sloppenwijken" naar Rabobank nr 1288.25.472, ten name van Stichting Geven voor een beter Leven, te Dronten.