Inmiddels weer opgedroogd

Zoals jullie weten heb ik vorige week die vette regenbui gehad. Mijn laptop heeft de halve nacht in dat water gelegen, en ik wist toen nog niet of die het weer zou doen. Vrijdag ochtend werd ik wakker met die grote plas onder mijn bed. Zaterdag heb ik mijn lap laten drogen en heb ik mijn was gedaan. Ook was er eindelijk iemand aanwezig die me een schroevendraaier kon geven om mijn laptop open te maken. Nou dat was me een ding joh, haha. Veel te groot. Maar die man kon geen Engels, dus hij begreep niet dat ik een kleinere nodig had. Na het op alle mogelijke manieren te hebben uitgebeeld en hij me nog niet begreep, liet ik de laptop en de schroevendraaier aan hem zien. Hij dacht dat het wel moest lukken en probeerde met dat grote ding, mijn kleine schroefjes eruit te draaien, wat natuurlijk niet lukte. Toen ik goed keek zag ik dat het kleine kruisje inmiddels bijna een rondje was geworden en ik zei de man dat hij moest stoppen met proberen. Maar hij ging gewoon door. Uiteindelijk heb ik nog net op tijd mijn laptop uit zijn handen getrokken en ben naar de meiden aan de overkant gegaan.

Daar heb ik het verhaal uitgelegd aan Heather, Lydia en Bethany. Heather pakte gelijk al haar gezichts-gereedschap erbij. Het heeft even geduurd, maar uiteindelijk hebben we mijn lap open gekregen met allemaal verschillende maten nagelvijlen, -schaartjes en epileerpincetten. Haha, waar het allemaal niet goed voor is he . Toen we hem open maakten was er tot mijn verbazing geen spoortje vocht te bekennen! Echt helemaal niks.
Deze week heb ik Jasper heel vaak gesproken. Hij is degene met wie ik mijn laptop heb gekocht, die al 4 jaar de computers in mijn familie maakt en deze hele website heeft ontworpen. Als het om computers gaat vertrouw ik alleen hem ermee, maar over zo een grote afstand is dat een beetje lastig. Hij vertelde me dat het wel zou kunnen schelen om hem te fohnen. Dus ik met mijn haarfohn op mijn lappie, om hem zo droog als mogelijk te krijgen.

Maandag morgen was het grote moment dat ik mijn lap weer ging proberen. Ik heb eerst de stroom van het stopcontact afgehaald, daarna de stekkers erin gestopt en de schakelaar weer terug gezet. Ik was bang weer schokken te krijgen van de adapter. Daarna heb ik mijn lap aangedaan, maar helaas gebeurde er niks. Ik kreeg wel een paar kleine schokjes, maar dat was niks vergeleken met vrijdag. Mijn lap was nu echt overleden. Dus de komende tijd ben ik weer afhankelijk van andermans internet of cafe`s.

Op school gaat het verder lekker! In totaal heb ik 3 groepjes die een beetje gemiddeld zijn qua niveau. Dit is daar een van.
Van links naar rechts staand : Tabrez, Anthony S, Santhosh V, Santhosh R
Van links naar rechts zittend : Danush Kumar, Divya en Anousha

Maandag na schooltijd was ik met Josephine onderweg naar het internetcafe. Terwijl we over de grote moddderpoelen heel sprongen, kwamen we langs een heel klein hondje. Op een afstandje dacht ik dat ie dood was. Hij zag er niet uit. Zijn vacht was helemaal vies van de modder en er zaten zoveel vliegen op hem. Je kon al zijn ribben tellen, hij was echt helemaal uitgemergeld. Maar toen ik goed keek zag ik gewoon dat ie nog leefde. Vorige week liep ik daar met Bethany en toen lag er een ander puppy uit datzelfde nest. Die was voor onze ogen overleden, en nu lag deze daar. Het was zo zielig.

De mensen hier kijken er helemaal niet naar om, maar kan ook niet in een land waar er veel kinderen niet veel beter aan toe zijn. Met pijn in mijn hart en tranen in mijn ogen heb ik een foto van het zielige beestje gemaakt. Hij lag eerst precies met zijn koppie achter een grote steen. Dus ik maakte een geluidje om zijn aandacht te krijgen, maar lukte niet. Dus deed ik het geluidje iets harder, maar weer reageerde hij niet. Toen ik in mijn handen klapte, tilde hij zijn koppie op, en al schommelend draaide hij zijn kop naar me toe. Hij keek me recht in mijn ogen aan, terwijl zijn oogjes helemaal vol vliegen zaten. Als ik stoer genoeg was geweest had ik hem daar afgemaakt en uit zijn lijden verlost, maar dat kon ik niet. Pap zei dat het misschien ook wel beter was om de natuur zijn gang te laten gaan. Hoe moeilijk dat ook is..