INDRUKWEKKEND !!
Shobha vroeg me de eerste week al of ik misschien wat Indische outfits wou kopen. Vooral voor de zondagen, maar eventueel ook voor als ik aan het lesgeven ben. Je moet hier heel erg rekening houden met de kleding die je draagt. Ik had een keer een shirtje aan die echt niet bloot was. Maar voor India was ik op dat moment blijkbaar al te schaars gekleed. Afgelopen week heb ik er dus een paar op maat laten maken bij de kleermaker van Shobha. Dit is 1 van de outfits die ik gekocht heb. De foto is trouwens bij de kerk gemaakt. Onze kerk is in een hotel, en dit is het zwembad daar. Het was er heel mooi, maar als je dan naar het hotel keek, langs alle ramen, zag je dat bijna alle luxaflex wel kapot waren. Zonde.
Ik kijk altijd op muurtjes op zoek naar hagedissen. Heb dat van mijn ouders mee gekregen. Vroeger gingen we al vaak zwijnen en herten kijken, we zijn allemaal gek op de natuur. Dus hier kijk ik mijn ogen uit met hagedissen in alle kleuren en maten. Heb al een heleboel fel oranje en gele gezien en zelfs 1 knal rode. Echt vuur rood!! Zoo vet! Heb nog geen goede foto van die rode kunnen maken, maar zodra ik er 1 heb zet ik hem op mijn site. Zondag reden we van de stad naar de school. Vlakbij de school zag ik ineens een kameleon over een muur rennen. Ik gilde het uit! Haha. Die meiden schrokken ervan, maar zagen hem niet. Echt droog, het interesseert hun veel minder. Haha, maakt niet uit hoor, maar is wel grappig dat ik daar dan zo vol van ben en hun me heel droog aan zitten te kijken. Aangekomen bij de school heb ik mijn Bijbel naar boven gebracht, mijn telefoon aan de lading gedaan en snel weer terug naar de plek om de kameleon op de foto te kunnen zetten. Had verwacht dat hij allang weg zou zijn, er zat zeker 6 minuten tussen. Maar hij zat er gewoon nog! Hier dus de foto! Haha, zeg wel dat het een kameleon is, maar weet het niet zeker. Als iemand het wel weet, hoor ik het graag
Dus ik druk met foto’s maken, kwam er ineens een groepje jongens aan. Ze vroegen of ik een foto van hun wou maken. Dat heb ik gedaan en we raakten aan de praat. Bleek dat ze onderweg waren naar hun werk, ze zijn nooit naar school geweest. Al jong begonnen met werken en nu waren ze rond
de
14 jaar denk ik. Toen hun weer verder liepen, raakte ik aan de praat
met een man die op een afstandje stond te luisteren. Hij woonde daar met
zijn familie. Ik zag zijn 3 kinderen lopen en maakte een foto van ze.
De man nodigde me uit voor een kopje thee. De thee hier in India is echt
heel vies. Tenminste ik vind het niet lekker. Er wordt een hele scheut
melk in gedaan, wat smaakt naar geitenmelk. Maar deze uitnodiging kon ik
natuurlijk niet afslaan. Hij wees naar een deur waar ik naar binnen
moest en daar zat oma op een mat. Er werd een stoel voor me neergezet,
waar ik op mocht gaan zitten. De rest zat op de grond. Ik raakte aan de
praat met oma, terwijl de kinderen me van dichtbij van top tot teen aan
het bekijken waren. De vrouw vertelde me dat ze 60 jaar was en haar man
20 jaar geleden overleden is. Ze woonde daar met haar dochter,
schoonzoon en hun 3 kinderen, Martina 7, Maria 5 en Sweety 3. De 2
oudsten gingen naar school, de jongste nog niet.
Ze vertelde me dat de ruimte waar ik me bevond hun gebedsruimte was. Gelukkig maar want er lag alleen een mat op de grond en er stonden allemaal houten planken tegen de muur. Nadat ik de thee had weggewerkt (sorry maar het is echt niet lekker) vroeg ik of ik hun huis mocht bekijken. Dat mocht! Dus ik naar de ruimte daarnaast, nou toen schrok ik dus echt. Er lagen hier 2 matten en in een hoek van de ruimte lagen allemaal potten en pannen op de grond. Weer werd er een stoel voor me neergezet. De enige stoel die niet kapot was. De vrouw vertelde me dat ze daar geen elektriciteit hebben, en ook geen stromend water. Ze wees naar de olielampen die aan de muur hingen. (Alles ging met handen en voeten werk erbij, omdat ze niet zo heel erg goed Engels kon. Af en toe als we er echt niet uitkwamen vertaalde haar andere zoon het voor ons. Die was op dat moment daar op visite.) Ze hebben zelfs niet eens een emmer om hun behoefte in te doen. Dat doen ze gewoon op de grond naast hun huisje, wat geen eens een tuin te noemen is. Was zo dom, ik was zaterdag ook al foto’s aan het maken in de buurt, zag ik dus ook die kinderen al spelen. 1 stond voor het huisje en 1 zat in het gras. Ik liep voorbij en ze keken me allebei aan. Dus ik maakte van hun allebei een foto. Aangekomen bij de school ging ik alle foto’s bekijken, zag ik dat dat meisje in het gras gewoon naar de wc aan het gaan was Oeps! Haha, best droog. Gelukkig was het niet die vader ofzo!
