India, een land met vele contrasten
Na een periode van 2 weken in India ben ik weer thuis. In mijn hoofd draait nog steeds een film. De indrukken van de school, de mensen, leefomstandigheden, armoede en de geur (lees stank), maar ook de mooie natuur zijn onvergetelijk. Maar vooral de ontmoeting met Marjolein na ruim 4 maanden was helemaal top! Ik had een flink stuk jong belegen kaas meegenomen van onze kaasspecialist uit Dronten maar dat was dezelfde dag nog op. Echt een delicatesse na 4 maanden alleen maar rijst eten.
Geweldig om te zien hoe zij daar zich inspant om die kinderen iets bij te brengen. En zeker niet de gemakkelijkste kinderen. Allemaal stuk voor stuk met een verleden wat nauwelijks is te bevatten.
De discipline op school gaat erg ver. Een of meer corrigerende tikken met een latje is heel gewoon. Als de kinderen `s morgens uit de bus komen dan is het eerst verzamelen op het cricketveld. Daar wordt gebeden en gezongen. Alle kinderen staan keurig in het gelid. Na dit ritueel gaan ze op de maat van de trommelaar een soort van ochtendgymnastiek doen. Wat mij opviel was dat de meeste kinderen keurig het school-uniform aanhadden. Deze kleren worden door de school te beschikking gesteld zodat de kinderen er netjes en allemaal hetzelfde bij lopen.
Kinderen in Uniform
Hierna gaan alle 300 kinderen de klassen in waarna de lessen beginnen. Schoenen moeten uit en worden in de gangen neergezet. Keurig op een rij…behalve in de klas van Marjolein. Deze schoenen moesten in een grote doos in de klas staan. Er was een goede reden voor. Een van de boefjes had schoenen van een ander in de sloot gegooid en zijn dan spoorloos. Dit mag natuurlijk niet want vaak hebben ze maar 1 paar schoenen. Er zijn er ook die helemaal geen schoenen hebben omdat er thuis geen geld voor is.
Het lesgeven gaat door een vaste leerkracht in de lokale taal, het Kanada. Daarnaast geeft Marjolein steeds aan kleine groepjes les in het Engels. Steeds 4 of 5 verschillende kinderen. Ze leren kleuren op te schrijven, memory in het Engels, en vele andere lessen die op een speelse manier uitgevoerd worden.

Kinderen spelen Memory
De concentratie is bij deze kinderen snel verdwenen. Met name de jongens kunnen niet stil zitten. Als je even niet oplet zijn ze aan het breakdancen. Ik heb de indruk dat ze na schooltijd hiermee de straat op gaan en zo bedelend wat geld bijverdienen….
Een aantal kinderen konden ook al in het Nederlands tellen van 1 tot 10, ze wisten mijn naam, en ook de naam van Jasper en zelfs Suzanne kenden ze. Goed werk Marjolein....
Op weg naar de stad moet je langs een vuilnisbelt. Een heel grote kuil met water waarin alle afval uit dit stadsdeel in gestort wordt. De stank is enorm en om 7 uur in de ochtend lopen daar al kinderen op zoek naar iets bruikbaars. Van plastic, papier tot iets eetbaars. Alles wordt onderzocht. De meeste kinderen lopen gewoon op blote voeten door het afval. Ook de vele hongerige zwerfhonden proberen wat te eten te vinden. Van slachtafval tot…. Ik wil het niet weten.

Schoenen in de rij

Vuilnisbelt
Kortom indrukken in enkele woorden:
Geweldig project, ontzettend lieve kinderen, bewondering voor de primitieve omstandigheden, keihard werken, heel goede school met ijzeren regels en er is nog ontzettend veel te doen in de andere sloppenwijken erom heen!!!





