Huisbezoeken

Afgelopen week hebben we 2 feestdagen gehad. Woensdag was het Independence Day. Dat is de dag dat India officieel vrij gemaakt werd. Donderdag was het Annual Day. Dat is een feestdag van onze school. Daarbij wordt er een dans-optreden gegeven voor de sponsors van het Yuvalok Foundation. In totaal waren er ongeveer 500 mensen. De kinderen zijn al weken aan het oefenen en nu eindelijk mochten ze het echt voor het grote publiek doen!! Deze groepsfoto van het WS-team heb ik op Annual Day gemaakt. Het was feest, dus bijna iedereen droeg Indische kleding!

Op Independence Day hebben we eerst `s ochtends een feest gehad op de bouwplaats. Daarna zijn we allemaal de stad in gegaan. Daar hebben we geluncht en gewinkeld. Ik was die middag met in totaal 7 jongens. Wat kunnen die winkelen zeg.. We hadden aan die 3,5 uur gewoon niet genoeg! Maar het was wel super gezellig!
We hebben geluncht in de pizzacorner. Uiteraard hebben we allemaal veel te veel besteld. In totaal hadden we zeker 1,5 tot 2 pizza over! Dat hebben we in een doggybag gedaan en meegenomen. Op straat zijn we gaan zoeken naar mensen/kinderen die aan het bedelen waren.

Zo hebben we dit jongetje gevonden die een kleiner zusje op zijn arm heeft. Het kind hing er hulpeloos bij. Andere mensen trokken de pizzadozen gewoon uit onze handen vandaan! Dan wordt je weer even echt geconfronteerd met het contrast.

Verder gaat het WS team, bij mensen thuis kijken. Naar de leefomstandigheden. De grote meute werd in kleine groepjes verdeeld en met 4 of 5 man gingen ze naar de gezinnen toe. Vrijdag heb ik me aangesloten bij een groepje en ben ik mee geweest. 1 gezin zal ik niet meer vergeten.

Dit was een moeder met haar 3 kinderen. Ze woonden in een huisje van ongeveer 2,5 bij 3 meter. Binnen was eigenlijk gewoon niks te zien. De vloer was vrij omdat ze daar `s nachts slapen. Buiten hing allemaal wasgoed tussen de bomen te drogen.
Verder hadden ze met wat zeiltjes een afgeschermd hoekje waar ze zich wasten. En daarnaast wat stenen op elkaar gestapeld waar de moeder kookte. Dat was hun hele huis. Geen stromend water, geen electriciteit...

We zijn ook bij wat rijkere mensen geweest, en bij leraren van onze school. Wel leuk om eens te zien waar zij wonen. Dit is een foto van het groepje met wie ik mee was.

De vrouw werkt bij ons op de school in de NCLP. NCLP staat voor National Child Labour Project. Ik vroeg haar in de bus hoe dat nou allemaal werkte, want in de NCLP klassen zitten soms kinderen van 6 jaar oud! Ik kon niet begrijpen dat die jonge kinderen al gewerkt hadden. Gelukkig bleek het ook niet zo te werken.

Het is zo dat in de gezinnen van deze kinderen, oudere broertjes of zusjes uit de kinderarbeid zijn gehaald. Wanneer dat gebeurd vallen automatisch alle broertjes en zusjes die nog volgen, onder de NCLP. Op deze manier kunnen ze het gezin en de kinderen wat beter in de gaten houden. Het is dus meer een risico-groep.